فایبر گلاس

فایبر گلاس کامپوزیتی از الیاف شیشه با مواد پلیمری است که از الیاف شیشه به عنوان ماده ی تقویت کننده
و از مواد پلیمری به عنوان مواد زمینه استفاده می‌شود. الیافها بصورت سوزنی یا حصیری شکل موجود می باشند.
و انواع رزین‌ها در ساخت مخازن فایبرگلاس عبارتند از: پلی استر، وینیل استر و اپوکسی.

فایبر گلاس

ورق فایبرگلاس که از مخلوط رزین پلی استر، الیاف شیشه، رنگ و مواد دیگری تشکیل شده‌است در مقایسه با
الیاف های کربن ارزانتر و انعطاف پذیر تر می باشد و در صنایع هواپیما سازی ، قایق سازی ، اتومبیل سازی ،
استخرهای شنا ، سپتیک تانک  ، منابع ذخیره آب و … کاربرد دارد.

تاریخچه:

الیاف های شیشه از قرنهای گذشته تولید می شده اند اما تولید انبوه آنها در دهه ۳۰ میلادی توسعه داده شد و
اولین محصولات فایبر گلاس تا اواخر دهه ۳۰ تولید شده اند.  در ایران نیز تولید آن پس از جنگ ایران و عراق آغاز شده است.

مشخصات فنی :

فایبر گلاس هم در کشش و هم در فشار سخت و مقام هستند. اما به خاط لاغری آنها در معرض کمانش درون صفحه می باشند.
اما اگر مجموعه الیافها در محور اصلی بطوری نگه داشته بشوند می توان از کمانش آنها نیز جلوگیری کرد. بنابراین قراردادن
الیافها در یک جهت روی یکدیگر نسبت به قرار گرفتن آنها در محور های مختلف ترجیح داده می شود.

نمونه های کاربرد فایبرگلاس :

  • چراغهای راهنمایی
  • پوسته های قایقرانی
  • لوله های آب
  • استخر های پیش ساخته
  • سیلو های نگهدارنده مواد
  • تیغه های هلی کوپتر
  • سرسره های آبی
  • تیغه های توربین بادی
  • تخته موج سواری
  • قطعات بدنه خودرو
  • آنتن های تلویزیونی
  • مخازن FRP
  • برجهای خنک کننده
  • چربی گیرهای فاضلاب

روش ساخت:

ابتدا سطح قالب بوسیله واکس به جهت اینکه سطح تمام شده تمیز و براق باشد پوشانده می شود. رزین – معمولا دو جزئی پلی استر ترموستات، اپوکسی یا وینیل- با سخت کننده مخلوط میشود و به سطح اضافه می گردد. سپس الیاف فایبر گلاس روی رزین قرارداده می شود و با استفاده از قلم مو یا غلطک مخلوط رزین بیشتری اضافه می گردد. مواد باید مطابق با قالب باشند

و هیچگونه هوایی نباید بین فایبر گلاس و قالب باقی بماند. ورقها و الیاف فایبر گلاس و سپس رزین های بیشتری به همین ترتیب بسته به نوع ضخامت و مقاومت مورد نیاز به سطح اضافه میشوند. فشار دست، وکیوم یا غلطک جهت اینکه تمام لایه ها را رزین پوشش دهد استفاده می شود و تمام هوای محبوس بین لایه ها خارج می شود. قبل از اینکه رزین ها شروع به سخت شدن کند کار باید به سرعت و با دقت انجام شود.